بایگانی بهمن ۱۳۹۲ :: پاک‌نوشته >

پاک‌نوشته

فصل هشتم: بازگشت از عزلت...

پاک‌نوشته

فصل هشتم: بازگشت از عزلت...

آخرین مطالب
logo-samandehi

۳ مطلب در بهمن ۱۳۹۲ ثبت شده است

تغییری که توی وبلاگ دادم اینطوری شده که فقط دو مطلب، صفحه اول می مونه برا همین دیگه زود به زود آپدیت نمی کنم...




دلم می خواد یک برگه بزنم پشت در داشته هام و بنویسم اینها فروشی نیست. چرا هنوز نمی خواهند عده ای بفهمند که چیزی را که ما با خون دل به دست آوردیم برا تزیین کاخ هایشان نمی دهیم؟!

ما را از این اخلاق پزشکی نیم واحدی چیزی عاید نشد.



مطلبی درباره این خواهم نوشت.

قرار شد مطلبی درباره این بنویسم.

این ترم در کنار تمام درسهای سخت و مهمی که داشتیم اخلاق پزشکی هم داشتیم.

کلا 4 جلسه بود! 4 تا یک ساعت و پانزده دقیقه. این درسها از درسهای شب امتحانی هست. به دلیل تعطیل بودن دانشگاه بخاطر کنکور کارشناسی ارشد (که یک هفته هم عقب افتاد!) این امتحان با مطالب عظیمی! که داشت 3 روز و 4 شب وقت درس خوندن داشت.( وقتی می بینم این امتحان از امتحان نوروپاتوفیزیولوژی وقت بیشتر داشت حرصم می گیره! ) ما هم مثل همه دوستان همکلاسی که غرق در تفریحات سالم بودیم. وقت خوندن چشمتان روز بد نبیند فلسفه اخلاق باید می خوندیم. ما هم سخت ترین جملاتی که تا بحال خونده بودیم جملات چهارجزئی متمم لازم بود! یک جمله را یک بار از اول به آخر و یکبار از آخر به اول می خواندم که بفهمم! بگذریم...

اما این درس ها اخلاق ساز نیست. این که گفتم ما را از این درس اخلاق نیم واحدی چیزی عاید نشد، حقیقتا همینطور است. این درسها واقعا کاربردی نبود. من تغییری ژرف در نگرش اخلاق حرفه ای خودم نمی بینم. صرفا خطی بر کاغذ را از چشم گذراندیم بی هیچ اثری.

امیدوارم جایی بشود چیزی از اخلاق یاد گرفت...

این ترم درسی داشتیم که اسمش EBM بود! یعنی پزشکی مبتنی بر شواهد. توی این درس همش گفته می شد واحد یادگیری پزشکی case هست. case اون چهار خط توضیح درباره بیمار نیست که با اون ور بری و از داخل اون مشکل مریض را پیدا کنی. case یک انسانه که فشار بیماری اینقدر روی اون زیاد شده که به ما مراجعه کرده و ما اون رو فقط به عنوان case می بینیم. مثل یک وسیله کمک آموزشی که قراره به ما پزشکی یاد بده یا اینکه ما روی اون اطلاعات پزشکی مون را محک بزنیم. آرام آرام فراموش می شود که این قبل از اینکه یک case برای ما باشد یک انسان با تمام معنی اش، برای جامعه است برای خانواده و دوستانش است. بله فراموش می شود و بیماران همیشه تبدیل به case می شوند.

دور نیست و این را می بینم که به این نقطه خواهیم رسید. این از مشکلات اخلاقی-انسانی است که ما در این رشته داریم. آرام آرام انسانها به غیرانسان در نگاه ما تبدیل می شوند.